Sword & Sorcery (letterlijk: zwaard en toverij) is een subgenre van de fantasy, waarbij gevechtsactie en toverij de centrale elementen zijn. De verhaallijn draait vrijwel altijd om het persoonlijke gevecht van de enkeling of kleine groep tegen een kwaadaardige tegenstander, vaak een lokale heerser of machtige tovenaar, in een meestal middeleeuws aandoende, fictieve en barbaarse wereld. In tegenstelling tot de wereldbedreigende gevaren in de (High-)Fantasy zijn de gevaren in Sword & Sorcery meestal van lokale en persoonlijke aard. Avonturen die zich afspelen in de Griekse, Romeinse of Bijbelse Oudheid worden niet als Sword & Sorcery beschouwd maar vallen onder het subgenre Sword & Sandal.

Sagen als de Odyssee uit de klassieke oudheid en de heldenverhalen uit de Noordse mythologie zijn belangrijke inspiratiebronnen van het genre, evenals de Oosterse vroeg-middeleeuwse verhalen uit Duizend-en-één-nacht. Vroege Sword & Sorcery-schrijvers als Robert E. Howard en H. Rider Haggard gebruikten veel elementen uit deze verhalen. Door de vele Sword & Sorcery-verhalen die in de pulps uit het begin van de 20e eeuw verschenen werd het genre zeer populair. Bekende schrijvers waren Clark Ashton Smith, Lin Carter, Fritz Leiber, Michael Moorcock en L. Sprague de Camp. Vanaf de jaren 70 droeg ook het populaire rollenspel Dungeons & Dragons aan de bekendheid en populariteit van het genre bij.

In de jaren 20 werden al films uitgebracht met Sword & Sorcery-elementen, maar in de tweede helft van de 20e eeuw verschenen de eerste echte Sword & Sorcery-films. De Sinbad-films met prachtige stopmotion-effecten van Ray Harryhausen gelden als vroege hoogtepunten in het genre. In het begin van de jaren 80 waren Sword & Sorcery-films vrij populair en werd een groot aantal films uitgebracht, waarvan de twee Conan -films met Arnold Schwarzenegger het bekendst zijn. The Princess Bride (1987) en Willow (1988) zijn andere bekende Sword & Sorcery-films, en vrij recentelijk nog de twee Scorpion King -films. Ook Highlander en Highlander 3 zijn Sword & Sorcery-films: de andere delen spelen zich in het heden of de toekomst af en vallen dus niet in het genre. De grenzen van het genre zijn niet vastomlijnd, maar films als Ladyhawke (1985), Masters of the Universe (1987), de Lord of the Rings-trilogie en Stardust (2007) worden meestal niet tot het genre gerekend, omdat ze niet aan alle genre-vereisten (veel gevechtsactie, toverij, fictieve barbaarse wereld, op enkeling of groepje gerichte gevaren) voldoen. De meeste drakenfilms en de films rond Arthur en de ridders van de ronde tafel hebben ook veel overeenkomsten met Sword & Sorcery, maar de nadruk ligt bij die films meer op respectievelijk draken en de Arthur-legende in plaats van op gevechtsactie en toverij.